Bye 2020; zelfs een pandemie verslaat ons mama's niet!





2020, het jaar waarin mama’s in mijn omgeving baby’s kregen. Schattige, snoezige lieverds, die ik weinig tot nog nooit gezien heb in het echt. Het jaar waarin twee van mijn nichten zwanger waren, bevielen en waarbij elk van hen mijn plannen voor geheimzinnige babyborrels bleven bij schrijfkronkels op papier.



Het jaar waarin kersverse mama’s het alleen moesten doen. Bezoeken aan de gynaecoloog zonder partner. Het bevallen en de eerste dagen samen, in een eigen cocon. Zonder trotste grootouders, zonder vrienden en familie die hun baby mochten ontmoeten. Zonder toeters en bellers, maar dankbaar moesten zijn met hun eigen, kleine privé – feestje.


Het voorstellen van nieuwe baby’s gebeurde via schermen en het internet. Newbornshoots werden gemaakt achter het vensterraam, wat trouwens prachtige foto’s opleverde, maar niet hetzelfde effect hadden. Want foto’s pronken aan families werden gedaan op dezelfde manier als de kennismaking. Via een scherm.



Babyborrels worden uitgesteld, nieuwe datum onbekend. Maanden gaan voorbij, de plannen voor de uitgestelde babyborrel maken plaats voor een eerste verjaardag. Maar ook deze vindt plaats tussen gesloten muren, of als je geluk had in kleine minieme bubbels. Suikerbonen blijven onaangeroerd in de kast opgeborgen.


En ondanks het best fijn was om te wennen aan het nieuwste gezinslid in intieme sferen, verhoogt het verlangen alleen maar om jouw baby te delen met de wereld.



2020, het jaar waarin mijn dochter startte op school. Om vier weken later te vernemen dat scholen sloten. Het jaar waarin mama’s nog nooit zo flexibel moesten zijn als het afgelopen jaar. Kinderen mochten niet langer naar grootouders, opvang sloot en voor de meeste onder ons, werd er wel verwacht dat je gewoon bleef doorwerken. Flexibel en creatief moesten we zijn, om ervoor te zorgen dat onze kinderen ergens terecht konden.


Om nog maar te zwijgen van het schuldgevoel waar we vaak genoeg mee rondliepen, want het liefst van al zorgde we in deze bizarre tijden het liefst van al zelf voor ons kind.


De rust die terugkeerde als vakanties voorbij waren werden opgeborgen. Als mama’s werden we mentaal, fysiek en emotioneel serieus uitgedaagd.

We promoveerde – ongewild – van mama naar leerkracht. Want naast het huishouden, opvangregeling en voldoende entertainment, mochten we ons ook gaan verdiepen in leerstof. Leerstof die onze kinderen moesten kennen en die wij hen moesten leren. Wiskunde, taal, zelfs de lessen lo kwamen op ons bord.




Hobby’s verdwenen één voor één. Sociale contacten voor onze kinderen werden steeds minder. Hoogtepunten waar we naar uitkeken werden steeds waziger en waziger, tot het besef dat deze gebeurtenissen nooit zouden plaatsvinden, of toch niet snel. Een tropische vakantie naar Thailand waar we zolang voor hadden gespaard, de 90ste verjaardag van de oma. Het werd allemaal iets wat nooit zou plaatsvinden. 2020, het jaar waarin we geen afscheid mochten of konden nemen. Waarin ieder individu zijn verdriet deelde met zichzelf en de kans niet had het te delen met anderen.


2020, een schrikkeljaar, getypeerd door lockdowns en berenwandelingen. Waarin #blacklifematters een statement werd en evenementen als Tomorowland, de Ronde van Vlaanderen en de Olympische feesten werden gecanceld. Waarin de kleur rood niet langer geassocieerd wordt met liefde maar met risicogebieden en TikTok vele huiskamers charmeerde met zijn ludieke dansjes en vrolijke melodietjes.



Maar 2020 was vooral het jaar waarin – in mijn ogen – het weer maar eens duidelijk maakte hoe sterk wij mama’s zijn. Hoe harde doorzetters mama’s zijn en hoe hard ze hun best doen, elke dag opnieuw. Mama zijn is op zich al een gigantisch avontuur van vallen en opstaan. En iedere keer doen we het weer; we staan op. We herpakken ons en gaan door.


En niets brengt ons van ons voetstuk, zelfs geen fucking pandemie.



Ps: Graag wil ik iedere mama een hart onder de riem steken, een virtuele knuffel geven of een zoen vanop anderhalve meter afstand. Ook aan de echte mama's die hun foto met mij deelden om deze blogpost nog echter te maken.

164 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

    © 2018 by SMOTHERHOOD. smotherhoods@gmail.com