• SMOTHERHOODS

Mijn goede voornemens



Het is ondertussen dertien januari. Het nieuwe jaar is al bezig aan zijn derde week en nu pas vind ik de tijd om even stil te staan. De afgelopen weken hebben we vele feestjes gepasseerd. Vele glaasjes . cava gedronken en een heleboel babbels gehad. Het was fijn om nog zo eens bij vrienden en familie te zijn. Bij te kletsen. Maar nu alle drukte gaan liggen is en mijn dochter - godzijdank - haar ritme terug gevonden heeft vond ik het tijd om even stil te staan bij mijn volgende blogpost. Want het is ondertussen een nieuw jaar. En een nieuw jaar associeer ik met 'goede voornemens'.


Ik ben altijd een persoon geweest die 'goeie voornemens' hypocriet vond. Wat heb je eraan om voornemens op te stellen, wetende dat je je er toch niet aan kan houden?! Bespaar me de moeite dan. Mensen die beweren hun leven plots veel gezonder te gaan aannemen en een week nadien weer hervallen. Gênant, lijkt mij. Daarom was ik zo iemand die niet mee deed aan 'goeie voornemens'.


Maar daar breng ik nu verandering in. Sinds ik mama ben geworden leer ik elke dag nieuwe dingen kennen. Zowel op vlak van kennis, vaardigheden, maar ook gevoelsmatig. Ik ben ondertussen aan jaartje twee bezig en ik moet zeggen dat ik hier veel uit heb geleerd. Bijvoorbeeld hoe belangrijk zelfzorg wel niet is voor een (kersverse) ouder. Ik heb geleerd dat ik voor mezelf moet leren zorgen. Want als ik nog niet in staat ben voor mezelf te zorgen, hoe kan ik dan voor een ander zorgen?!


Ik heb in de zomer van 2018 een korte mentale breakdown gehad. Pas op, mijn batterijen waren mentaal eventjes op. Maar een verplichte rust van drie weken hebben mij de rust gegund die ik toen nodig had. Ik ben dan ook dag bij dag weer beter geworden en ben snel 'genezen'. Maar ik spreek hier dus niet van zware psychische klachten of een burn out. Toch heb ik toen ontdekt hoe gevaarlijk het soms is. Te weinig aan zelfzorg doen. Teveel met anderen en voor anderen doen zonder naar jezelf te kijken. Daarom vind ik het belangrijk om dit jaar goed te waken over mezelf als mens en persoon.


Omdat ik dus in 2019 vooral wil waken over mijn opgeladen batterijtjes besloot ik om het erop te wagen. Mijn goede voornemens voor 2019. Dus voor de eerste keer in lange tijd ga ik mezelf geven wat ik al die andere jaren zo hypocriet vond. En door ze zo openbaar te gooien, hoop ik dat ze een reminder voor mezelf blijven.

Want mijn 'goal' voor 2019 blijft toch wel dat mijn batterijtjes voldoende opgeladen zijn voor die prachtige dochter van mij. Voor het moederschap en alle uitdagingen die hier mee in betrekking staan.


Dus bij deze, lieve lezers. Hier zijn alvast mijn goede voornemens voor het jaar 2019:


1. Ik ga trainen in 'geduld hebben'

Als er één ding is dat ik geleerd heb in het afgelopen jaar als mama, is het wel hoe fragiel geduld hebben, kan zijn. Slaaptraining, borstvoeding geven, leren lopen, .. het zijn allemaal vaardigheden die geduld vragen. En er zijn dagen dat ik er een hoge dosis van heb. Dat ik de rust zelf ben en mijn geduld onder controle heb. En er zijn dagen dat ik het kan uitschreeuwen, dat mijn geduld zoek is. Op zo een dagen schreeuw ik letterlijk naar mijn echtgenoot: neem het even over.


Ik had geen idee hoe geduldig een ouder soms wel niet moet zijn. Dus dit jaar ga ik mijn geduld trainen, of verder ontwikkelen. Ga ik iets meer mijn best doen om tot tien te tellen voor ik 'boos' wordt. Ga ik mijn dochter hierin iets meer ruimte geven. Want niets is zo verschrikkelijk als boos worden omdat je geduld op is. Ik zou hier gerust willen schrijven dat dit bij mij nooit het geval is, maar geloof me... Dan zou ik liegen. Er zijn momenten waarop mijn echtgenoot naar me kijkt en ik zo kan raden wat hij denkt: 'Ik neem het hier wel over'.


2. Ik ga meer tijd maken voor vrienden

Ik moet toegeven, het is soms lekker makkelijk, zo leven in een cocon. Zonder vrienden en zonder rekening te moeten houden met. Maar ik besef ook dat ik geen vriendschap van anderen moet verwachten als ik zelf de moeite niet doe. En ik moet ook toegeven dat ik ontzettend kan genieten van de tijd die ik dan heb met mijn vriendinnen.


Dus ik 2019 ga ik meer moeite doen. Ik ga meer energie steken in het onderhouden van vriendschappen. Al moet ik ook toegeven dat ik best goed bezig ben. Een afspraak regelen met mij gebeurd altijd met de kalender in de hand. Spontaan afspreken lukt niet altijd even goed, maar mijn kalender staat voor de volgende weken al goed vol.


Vaak zijn excuses zoals 'ze hebben het ook druk', gemakkelijk. En ze werken ook sussend. Maar ik neem mezelf ook voor dat je niet iedere week fysiek moet afspreken. Een telefoontje of een berichtje via Facebook zijn ook dingen die ik misschien veel te weinig deed, de laatste tijd. Dus bij deze. Als je plots veel telefoontjes van mij ontvangt ;-).


3. Ik ga mijn lichaam gezond blijven onderhouden

Zoals je kan lezen in één van mijn vorige blogposten ben ik het laatste jaar bewust bezig geweest met mijn fysieke gezondheid. Nadat ik mijn postnataal lichaam beu was heb ik meegedaan aan de 100 DoD - challenge van fitmom. Ook dit jaar wil ik hier verder mee doen. Want ik heb het resultaat zelf mogen ervaren.


Ik vind het belangrijk dat Annabel alles leert eten, proeven en zoveel mogelijk soorten groenten en fruit kent. De levenshouding van de fitmom boeken wil ik dan ook verder blijven onderhouden.


4. Ik ga mezelf meer rust gunnen

Iedereen die me persoonlijk kent weet dat deze een moeilijke zal worden. Als er één ding is dat niet gepaard gaat met mij, dan is het wel rust. In een dag zitten 24 uren, maar in mijn hoofd draai ik soms overuren.


Ik ben met zoveel verschillende dingen bezig dat ik soms geen einde meer zie aan mijn gekke denkkronkels. En iedere keer denk ik, oké nu even rust. Een boek nemen en verstand op nul. Maar tegen dat ik het boek effectief uit de kast heb gehaald komt er iets in me op, een idee, en begin ik met uitzoeken.


Wilt er iemand dit of dat doen, meestal antwoord ik enthousiast ja. Het gebeurd ook dat ik zelfs op zo een momenten tegen mezelf zeg: zwijg, stop. Jij niet. Laat een ander het doen, je doet al zoveel. Maar uiteindelijk zit ik mee aan tafel, startend met een nieuw project.


Ja, eerlijk waar. Deze zal één van de moeilijkste zijn in 2019. Zeker omdat er op dit moment al een heleboel projecten in mijn hoofd voorbij flitsen...


5. Ik ga mezelf niet langer schuldig voelen om wat me - time

Ik ben een hele dag bezig. Ik werk voltijds, ik geef na mijn werkuren acht uren (dans)trainingen, ik blog en ben ook wat uren bezig met smotherhoods. Ik ben graag weg met mijn gezin. Ik lees graag boekjes met mijn dochter. Ik ben een hele dag bezig. Een hele week lang. En op vlak van me - time mag ik niet klagen. Ik heb een geweldige echtgenoot die me helpt en me zowat me - time gunt. Maar ik ga stoppen met me er schuldig om te voelen.


Zo sta ik soms te genieten van een warme douche en hoor ik dat Annabel 'vervelend' doet. Ik hoor dat mijn echtgenoot soms gek wordt van haar wispelturige peuterkarakter; En dan denk ik, kom snel vanonder die douche dat ik hem kan helpen. Maar eigenlijk kan mijn echtgenoot dit perfect zelf. Dus in principe kan ik evengoed blijven genieten van die heerlijke douche. Zonder me schuldig te voelen.

Of de momenten dat ik kan uitslapen. Zaterdag is de dag waarop mijn echtgenoot uit zichzelf naar beneden gaat als onze dochter wakker is. Ik mag dan lekker lang blijven liggen. En soms hoor ik beneden dat Annabel bijvoorbeeld niet wilt luisteren of het weer lekker bont maakt. Maar soms hoor ik ook hoe ze plezier maken daar beneden onder hun tweetjes. En voel ik me schuldig, omdat ik hier in bed lig. Slaap in te halen in plaats van mee dans of speel.


Maar niet meer. Ik ga (proberen) stoppen met me hier schuldig over te voelen. Want geen enkele mama/papa zou zich hier schuldig over moeten voelen of zich moeten excuseren omdat ze tijd maken voor zichzelf.


6. Ik ga hulp leren aanvaarden

Ook met deze zullen mijn vrienden lachen. Ik die hulp gaat aanvaarden?! Ik besef maar al te goed dat ik dit veel te weinig doe. Hulp vragen is iets wat ik nooit zal doen, ik ga mezelf ook niets wijsmaken. Daarvoor ben ik te koppig. Maar hulp aanvaarden is wel iets dat ik ga proberen dit jaar.


Ik weet dat dit niet zo is, en dat het zelfs fout is. Maar ik associeer hulp aanvaarden als falen. Als toegeven dat ik zelf iets niet kan. En geloof mij, ik weet echt dat dit stom is. Te dom voor woorden. Maar het is nu eenmaal hoe dat ik het voel. Daarom dat ik er ook zo moeilijk mee om kan. Dus laten we beginnen met babystapjes. Kleine stapjes, op 't gemakske.


7. Ik ga wat vriendelijker worden voor mezelf

Scrollen over instagram en andere social media's kunnen mij snel al onbewust een minder goed gevoel geven. Moeders die er fit uitzien, moeders die de gekste plekken lijken te bezoeken, .. Pinterest dat van de kleinste huizen de mooiste interieurs toont. Keukenkasten die netjes georganiseerd zijn. Social media is ideaal om contacten te onderhouden maar het is ook een gevaarlijk medium voor onzekere moeders zoals mij.


In 2019 ga ik proberen te stoppen met spiegelen. Me niet langer aantrekken van wat ik niet lijk te kunnen, maar me te realiseren wat ik wel kan. Meer te appreciëren wat ik heb en nog zal bereiken. En misschien kan ik daar ook al eventjes de kantlijn bij tekenen dat ik niet te steng voor mezelf moet zijn. Als moeder, maar misschien ook met bovenstaande voornemens?


Of ik ze alle zeven zal waarmaken kan ik pas binnen 365 dagen melden. Maar over één ding ben ik zeker: 2019, ik ben klaar voor jou.



#smotherhoods #momblog #momblogger #motherhood #momlife #exercise #self-wellness #newyear



0 keer bekeken

    © 2018 by SMOTHERHOOD. smotherhoods@gmail.com