• SMOTHERHOODS

Vakantieplannen: Tunesië met een peuter

Het zomeruur is nog maar net van start gegaan en ik voel me al een heel ander mens. Gelukkiger, vrolijker,.. Ik kan er geen naam op plakken. Zonet ging ik Annabel in haar bedje leggen en toen ik beneden kwam was het allesbehalve donker in mijn woonkamer. Door het raam kwam het felle licht van nog steeds felle zonnestralen.


De zomer komt dichterbij en dus ook het plannen naar onze vakantieplannen 2019. Een vakantie plannen met een peuter het is een heel gedoe. Maar wat een leuk gedoe. De weg erheen wil ik graag met jullie delen, lieve volgers van #smotherhoods. Hierbij neem ik jullie mee op onze zoektocht naar de perfecte vakantie voor ons drietjes. Wie weet halen jullie er inspiratie uit, of hebben jullie tijdens mijn zoektocht nog leuke tips?! Laat ze dan zeker achter in de comments!




Eén feit is zeker: uit ervaringen leer je. Daarom lijkt het mij dan ook normaal om te starten met een kleine #throwback naar vorig jaar, the summer of '18. Dan zal je ook te weten komen waarom een hotelvakantie doorstreept staat bij onze optie voor deze zomer. Vorige zomer trokken we naar het warme Tunesië. Hoe, wat, waarom, dat ontdek je in het eerste deel van mijn vakantieplannen.


Brief aan mijn lief


Via een advertentie op Facebook zag ik een wedstrijd van reisorganisatie TUI. Ze waren opzoek naar schrijvers van een liefdesbrief. De mooiste liefdesbrief won een citytrip. Ik waagde een poging en schreef 'een brief aan mijn lief' (die je ook trouwens hier kan terugvinden).


Ik had geen citytrip gewonnen. Maar een paar dagen later kreeg ik wel een verrassende mail in mijn inbox. Als tweede winnaar kreeg ik wel een cadeaubon van 350 euro die ik mocht spenderen op het volledige TUI - aanbod. Dus eigenlijk werden we een beetje verplicht om op vakantie te gaan, toch?! ;-)


TUI was nieuw voor ons. De afgelopen jaren zijn we steeds op vakantie gegaan met Sunjets - wat sinds vorig jaar ook onder TUI - valt. Maar dat was niet het enige nieuwe. We moesten niet langer opzoek gaan naar een reis voor twee personen. Deze keer moesten we rekening houden met een kleintje! Hoe zouden we dat aanpakken?!



Vliegvakantie


Sinds ik mijn echtgenoot heb leren kennen zijn we elke keer op reis gegaan met het vliegtuig. Ik haat auto's, aangezien ik snel auto ziek ben, én ik vind vliegen echt nog wel leuk. Mijn vakantie begint bij de aankomst op de luchthaven. Heerlijk vind ik het. De bagage afzetten, rond dwalen in de gates, tax free shoppen,... De max vind ik het.

Daarom opteerde ik ook deze keer voor een vliegvakantie. Het enige verschil was dat we nu rekening moesten houden met een buggy, verzorgingstas en het risico dat Annabel zich zou 'gedragen' op het vliegtuig.


Onze vakantiebestemming was dan ook afhankelijk van de vliegreis. Want het leek ons best slim om niet meteen vijf uur te vliegen. Zo kwamen we bij de optie Tunesië.

Tunesië was maar zo een drie uurtjes vliegen. Ideaal. Daarnaast waren we beide nog niet in Tunesië geweest en we zouden niet bang moeten hebben voor slecht weer. Want ergens dachten we wel; op reis gaan met een veertien maander'tje zou in teken staan van relaxmodus on.


Safira Palms


Reisbestemming, check. Binnen een half jaar zouden we daar met ons drietjes liggen chillen aan het zwembad. Nu nog opzoek naar het perfecte hotel. Het leek ons ideaal om te gaan voor een All in formule. Gewoon aanschuiven aan het buffet, heel de dag door drinken. Meer moet dat niet zijn. Er stonden geen uitstapjes op de planning aangezien dit ons onmogelijk leek met Annabel, dus een all in leek ons perfect.


Zo kwamen we terecht bij 'Safira Palms' in Zarzis. TUI beschreef dit hotel als een ideale accommodatie. Er was veel animatie, het eten was lekker, het zwembad zag er leuk uit én er was een privé strand aan. Het hotel scoorde een 9/10 dus twijfelde we niet lang.

De bestemming was gekozen, het hotel geboekt. In september was het zover; tien dagen Zaris voor dit enthousiaste gezin!

Ps: nadien kregen we er ook nog een extra reisgenoot bij, mijn papa. Die besloot om mee op vakantie te trekken met ons.


Hoe onze vliegreis verliep lees je hier!


We kozen speciaal voor goeie vluchturen, althans dat dachten we. Want we hadden geen rekening gehouden met Annabel. Onbewust, uiteraard. Op dat vlak keken we naar onze ervaring, of toch die van ons als koppel zonder kind. We stegen op om zes uur. Maar in realiteit moet je dan wel de wekker zetten om drie uur 's nachts om op tijd op de luchthaven te geraken. Dat was misschien niet zo een slimme zet. In het vervolg zou ik dus ook eerder ergens in de ochtend of middag vertrekken. Zodat ik Annabel haar nachtrust niet moet doorbreken. Deze tip neem ik dus zeker naar onze vakantie 2019 mee!




Onze vlucht verliep best oké. Toch keek ik uit naar het moment dat we aankwamen in het hotel. Even bekomen op de kamer en Annabel rust gunnen in haar eigen bedje. Maar toen we effectief bij ons hotel toekwamen konden we nog niet op de kamer. We moesten een uurtje geduld hebben. Dus besloten we iets te drinken en even te wachten.


Maar een uurtje werden twee uren, en twee uren werden drie uren. Door een slechte organisatie konden we vier uur later effectief op de kamer. Maar na alle heisa en nodige discussies konden we ein - de - lijk genieten van onze welverdiende vakantie.


Annabel was veertien maanden. Ze kon nog niet zelfstandig lopen én was into stappen met een loopkarretje. Ze at nog een paar flesjes per dag en we deden nog steeds aan roomsharing. (= slapen in dezelfde kamer). Onze bestemming kende één uur tijdverschil met België. Op zich was dit niet zo storend voor ons of Annabel.

Er was dus niet veel spraken van verandering. We zouden ons dagritme aanpassen aan Annabel en gewoon genieten van het moment. Niet teveel stress dus.




Middagdutjes


Onze ochtenden begonnen vroeg. Annabel was vaak wakker rond zes. De eerste seconden had ik echt geen zin in opstaan. Maar - net zoals thuis- verdwijnt dit vervelende gevoel snel als je het lachende gezichtje ziet kijken naar je. Ik maakte me snel klaar en glipte dan stilletjes buiten zodat Wesley nog wat kon slapen.


En ik moet eerlijk toegeven dat dit best wel ontspannend was, die ochtendwandelingetjes met ons tweetjes. Moeder en dochter in een - vaak nog - lege omgeving. De rust, de opkomende zon, de hier en daar een 'good morning' van personeel die starten aan hun werkdag. Dankzij die vroege vogel van mij, starte ik de dag vaak in alle rust.



Het enige nadeel: de bar opende pas om tien uur én het restaurant was pas open om acht. Dus soms was het ook wel honger lijden tot dan. Want in de omgeving van het hotel waren géén winkeltjes. Had ik de omgeving maar wat beter uitgedokterd, heb ik veel gedacht. Ook deze tip noteer ik voor de vakantie van dit jaar!


Tegen de tijd van het ontbijt was mijn echtgenoot en mijn papa vaak wakker en konden we samen gaan ontbijten. Het ontbijt verliep altijd vlot. Annabel is een echt ochtendmens. Bovendien was ze ook fan van pannenkoeken én die waren er elke ochtend.


Na het ontbijt gingen we terug naar de kamer of gingen we naar het zwembad. Tijdens de lunch gaven we steeds groentepapjes die we in België gekocht hadden. Gelukkig maar. Want het buffet van het hotel was niet zo sterk. Het eten was vaak koud en slecht gebakken. Zo had Annabel toch een goeie maaltijd. Na het middagmaal was het tijd voor het middagdutje. Gemiddeld sliep Annabel twee uurtjes. Hierin hadden we een afwisselingssysteem.


De ene middag dut bleven ik en mijn echtgenoot op het terrasje zitten en babbelde we een beetje of genoten we van de zon. Soms bleef ik alleen en las ik een goed boek. Of bleef mijn echtgenoot en nam ineens ook een extra middag dut. Maar ook vaak bood 'bompa' (= mijn vader) zich vrijwillig aan, die nooit een genoeg had aan slaap. Dus tijdens die stiften konden ik en Wesley dan genieten van wat quality time met twee.



Let's go swimming in the pool


Overdag deden we geen te gekke dingen. Over het algemeen bestond onze vakantie vooral uit momenten aan het zwembad. Annabel was een echte waterrat. Het liefst van al zou ze een hele dag hebben liggen spetteren in het zwembad. Ook al kon Annabel nog niet stappen, in het zwembad leek ze dit wel te kunnen.


Ons hotel had drie zwembaden: één groot buiten zwembad, één kinderzwembadje buiten én één binnenzwembad. Maar dankzij het goeie weer hebben we daar - gelukkig - nooit gebruik van moeten maken. We wisselde wel steeds af tussen de twee zwembaden. In het kinderbad had Annabel geen badjes nodig aan haar armpjes en kon ze zich volledig laten gaan. Maar ook in het 'diepe' vond ze het fijn. We kochten een luchtmatras voor haar en in de armen van papa vond ze het meer dan oké.


Het enige nadeel was dat het soms moeilijk was om onze nieuwsgierige peuter onder controle te houden naast het zwembad. De vloer was vaak glad en uiteraard blijft een peuter niet mooi op een strandstoel zitten wachten. Of een reisparkje of iets van afbakening had geholpen? Dat denk ik persoonlijk niet. Annabel is niet stil te krijgen. Ze heeft energie voor tien en is nieuwsgierig, net zoals ikzelf. De wereld verkennen is haar ding. Dus op één plekje blijven zitten was misschien ook niet altijd zo ideaal. Ook dat neem ik mee naar de volgende vakantie: genoeg plekken en tijd om te bewegen. Zeker voor mijn - tegen dan - twee jarige.




Geen night outs meer voor ons


Voor Annabel begon onze vakantie pas na het avondeten. Ons opmaken, voordringen en uitgaan. Dansen en feesten om dan 's morgens vroeg terug te keren. Natuurlijk is dit fenomeen voorbij sinds de komst van Annabel. Maar ook op vakantie viel het nog maar eens op, hoe ons leven veranderd is. ( En dit bedoel ik dan niet alsof ik dit erg vid hé!)


Voor het avondeten tutten we ons nog steeds op. Om dan als gezin fancy te gaan dineren. Niet altijd even optimaal met een peutertje. Maar dankzij de draagbare DVD speler én Bumba de clown, konden we toch genieten van een rustige maaltijd. Niet elke keer even goed. Er waren bepaalde avonden dat we toch moesten splitsen. De ene die aan tafel bleef en de andere die dan met Annabel naar de inkomhal liep om haar af te leiden.



Na het eten gingen we naar de beachbar waar de Mini Disco plaatsvond. Dit vond ik geweldig. Uiteraard was Annabel hier nog veel te klein voor, maar dat hield ons niet tegen om met haar mee het podium op te kruipen. In onze ogen was ze de beste danseres...

Meestal bleven we niet voor de avond animatie. Die was gewoon niet vet of indrukwekkend. In plaats daarvan legden we onze vermoeide waterrat in haar bedje én zaten wij op het terrasje. We sliepen op de benedenverdieping dus kon één van ons makkelijk naar de bar lopen voor wat drankjes.


Geen dronken toestanden meer of geen avondjes op de dansvloer. Maar wel tornooitjes Rummikub en lange gesprekken. Heerlijk.





Tunesië, een aanrader?


Als ik enkel kijk naar de accommodatie waar wij verbleven zou ik Tunesië nooit aanraden. Maar dat zou niet eerlijk zijn. Misschien had ik de omgeving beter moeten uitdokteren? Er was bij ons niets te zien dan enkel zand en afval. Geen gezellige winkelstraatjes of geen locale dingen. Ook excursies waren volgens onze hostess van TUI niet aan te raden met een veertien maanden. Een gemiste kans. Want ik vermoed dat Tunesië meer te bieden had dan datgene wat wij zagen. Daarom zou ik voor onze volgende vakantie ook rekening willen houden met zelfstandigheid, of toch de mogelijkheid om iets te kunnen doen. Zonder te moeten afhangen van anderen.


Maar ook van het idee een 'all in vakantie', stap ik na deze ervaring af. Het was misschien handiger geweest om met bepaalde dingen niet te moeten rekening houden. Moest ik het huishouden ook moeten doen, ergens anders dan thuis, dan zou ik niet op vakantie gaan. Daarom koos ik ook altijd voor een all in. Maar een koffietje kunnen zetten zo vroeg op de dag had anders ook wel gesmaakt. Misschien moeten we daarom opzoek naar een gulden middenweg volgende vakantie?





Dus ik ga op reis en ik neem mee...


Zoals ik bij het begin van deze blog zei, we zijn dus opzoek naar een vakantie 2019. En daar zijn we al eventjes mee bezig. De weg erheen deel ik graag met jullie. En zoals ik ook al aangaf in het begin van dit bericht: uit ervaringen leer je. Daarom dat ik deze ervaring meegeef. Door datgene wat we hebben meegemaakt in Tunesië, zijn we weer wat sterker voorbereid naar onze volgende vakantie.


Dus we gaan op vakantie, dat staat vast. We gaan op reis en ik neem zeker mee:

- Rekening houden met vertrek - uren of reistijden. Zeker al geen nachten doorbreken. Maar wat is nu het slimste, reizen als Annabel slaapt, door bijvoorbeeld 's nachts te reizen? Of net bij de ochtend vertrekken, als ze klaarwakker is?

- De omgeving uitdokteren en niet enkel de accommodatie. Wat is er rond te doen?

- Zorgen voor voldoende bewegingsmogelijkheden voor Annabel.

- Genoeg mogelijkheden om zelf dingen te kunnen plannen, te doen, ... zonder constant afhankelijk te zijn van een reisorganisatie.


En de allerbelangrijkste: een gulden middenweg tussen all in én het huishouden van thuis te moeten doen op een andere locatie..


Dus als jullie benieuwd zijn naar mijn zoektocht naar een vakantie op maat van ons gezin? Blijf dan zeker volgen!


Liefs,


Stephanie








    © 2018 by SMOTHERHOOD. smotherhoods@gmail.com